Δοκιμές

Δοκιμές

Size
Price:

Διαβάστε περισσότερα

[tab]
[content title="Αλκοόλ: H μέτρια κατανάλωση βοηθά στην αποτοξίνωση του εγκεφάλου"]
Μέχρι σήμερα ξέραμε ότι το αλκοόλ, σε μέτρια πρόσληψη και εντός των γευμάτων, προστατεύει από τα καρδιακά εμφράγματα διότι μειώνει τη θρόμβωση. Ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί, το οποίο περιέχει την αντιοξειδωτική ουσία ρεσβερατρόλη, φαίνεται πως έχει το μεγαλύτερο όφελος. Από την άλλη μεριά όμως, το αλκοόλ, ακόμα και σε μικρές ποσότητες αυξάνει τις πιθανότητες για τουλάχιστον επτά είδη καρκίνου.

Σχετικά με το ρόλο του αλκοόλ στον εγκέφαλο, είναι γνωστό ότι ο αλκοολισμός κάνει σοβαρή ζημιά με αποτέλεσμα ακόμα και την ατροφία του εγκεφάλου. Νευροαπεικονιστικές μελέτες έδειξαν ότι η λευκή και η φαιά ουσία του εγκεφάλου μειώνονται κατά 10% στους αλκοολικούς.
[ads-post]
Τώρα, μια μελέτη σε ποντίκια έδειξε ότι το αλκοόλ, σε χαμηλή πρόσληψη, βοηθά στην απομάκρυνση τοξινών του εγκεφάλου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι πρωτεΐνες που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Δύο ποτήρια κρασί την ημέρα βοηθούν, σε σημαντικό βαθμό, στο “καθάρισμα” που εγκεφάλου και μειώνουν τη φλεγμονή.

Το απροσδόκητο αυτό αποτέλεσμα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports από ερευνητές του University of Rochester Medical Center.

“Η παρατεταμένη κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων αλκοόλ είναι γνωστό ότι έχει αρνητικές συνέπειες στο κεντρικό νευρικό σύστημα», ανέφερε η Maiken Nedergaard, συν-διευθύντρια του Κέντρου Μεταφραστικής Νευροϊατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ και επικεφαλής της μελέτης. «Ωστόσο στη νέα μελέτη μας δείξαμε για πρώτη φορά ότι μια χαμηλή δοσολογία αλκοόλ είναι ευεργετική για την υγεία του εγκεφάλου, καθώς κατά κύριο λόγο βελτιώνει την ικανότητά του να απομακρύνει τα απόβλητα”.

Σύμφωνα με τη μελέτη, 1,5 γραμμάρια αλκοόλ ανά κιλό σώματος κάνουν κακό στον εγκέφαλο των ποντικιών ενώ 0,5 γραμμάρια κάνουν καλό. Αυτή η επίδραση καταγράφηκε άμεσα αλλά και για διάστημα ενός μήνα. Τα 1,5 γραμμάρια αλκοόλ ανά κιλό σώματος αντιστοιχούν σε 150 ml κρασιού περιεκτικότητας 12% σε αλκοόλ και τα 0,5 γραμμάρια ανά κιλό σώματος αντιστοιχούν σε 50 ml.

Η έρευνα εστίασε στο γλεμφικό σύστημα (συνδυασμός από τις λέξεις «γλοία» και «λεμφικό»), το μοναδικό αυτό «σύστημα καθαρισμού», το οποίο περιγράφηκε για πρώτη φορά από την ίδια ερευνητική ομάδα το 2012. Τότε οι ερευνητές έδειξαν ότι το εγκεφαλονωτιαίο υγρό εισέρχεται στον ιστό του εγκεφάλου και απομακρύνει τις τοξίνες, συμπεριλαμβανομένων των πρωτεϊνών β-αμυλοειδές και ταυ οι οποίες συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Έρευνες που ακολούθησαν έδειξαν ότι το γλεμφικό σύστημα είναι πιο δραστήριο όταν κοιμόμαστε. Επίσης, μπορεί να υποστεί βλάβες λόγω εγκεφαλικού και τραύματος. Από την άλλη πλευρά, βελτιώνεται με την άσκηση.

Η νέα μελέτη διερεύνησε την επίδραση τόσο της οξείας όσο και της χρόνιας κατανάλωσης αλκοόλ. Όταν οι επιστήμονες μελέτησαν τον εγκέφαλο των ποντικιών που είχαν εκτεθεί σε υψηλά επίπεδα αλκοόλ, κατέγραψαν υψηλά επίπεδα ενός μοριακού δείκτη φλεγμονής, κυρίως σε κύτταρα που ονομάζονται αστροκύτταρα και τα οποία αποτελούν ρυθμιστές του γλεμφικού συστήματος. Παρατήρησαν επίσης μείωση των γνωστικών και κινητικών ικανοτήτων των ζώων.

Τα ποντίκια όμως που κατανάλωναν μικρή ποσότητα αλκοόλ εμφάνισαν χαμηλά επίπεδα φλεγμονής στον εγκέφαλο ενώ το γλεμφικό σύστημά τους ήταν πιο αποτελεσματικό στην απομάκρυνση τοξινών, σε σύγκριση με τα ποντίκια που δεν κατανάλωναν αλκοόλ. Παράλληλα, οι γνωστικές και κινητικές ικανότητες των ζώων αυτών ήταν αντίστοιχες με εκείνων της ομάδας ελέγχου που δεν είχαν καταναλώσει καθόλου αλκοόλ.

Τα αποτελέσματα αυτά είναι πιθανόν να ισχύουν και στον άνθρωπο.

Πηγή
[/content]
[content title="Τι μπορεί να αφαιρέσει τα φυτοφάρμακα από τη φλούδα των μήλων"]
Τα μήλα θεωρούνται από τα φρούτα που έχουν τα περισσότερα υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Αν σκουπίσετε ένα μήλο με το πουκάμισό σας μπορεί να αφαιρέσει κάποια σκόνη και βρωμιά, αλλά η εξάλειψη των υπολειμμάτων των φυτοφαρμάκων που υπάρχουν στη φλούδα του χρειάζεται περισσότερη δουλειά.

Ερευνητές γράφουν στο περιοδικό ACS ‘Journal of Agricultural and Food Chemistry, ότι το πλύσιμο των μήλων με ένα κοινό οικιακό προϊόν, τη μαγειρική σόδα (NaHCO3), θα μπορούσε να αφαιρέσει τα υπολείμματα των φυτοφαρμάκων από τις επιφάνειες των φρούτων πολύ καλύτερα από το σκέτο νερό. Χρειάζεται όμως αρκετή δουλειά για κάτι τέτοιο.

Το πλύσιμο των μήλων με το νερό της βρύσης δεν είχε κάποια αξιόλογη επίπτωση για τα δύο φυτοφάρμακα που δοκιμάστηκαν στη μελέτη.

Το πλύσιμο των φρούτων και των λαχανικών βοηθάει στον καθαρισμό των φυτοφαρμάκων από τα φρούτα και τα λαχανικά και πράγματι αυτή είναι η συνήθης πρακτική. Ωστόσο, ένα μέρος των φυτοφαρμάκων που ραντίζεται στα φρούτα και τα λαχανικά απορροφάται από την επιφάνειά τους ενώ ένα άλλο μέρος που έχει χρησιμοποιηθεί στις καλλιέργειες απορροφάται από τη ρίζα τους. Όταν το φυτοφάρμακο έχει απορροφηθεί από τη ρίζα στο φρούτο ή το λαχανικό δεν μπορεί να αφαιρεθεί ενώ όταν έχει απορροφηθεί από τη φλούδα εξαρτάται από το πόσο βαθιά έχει απορροφηθεί.

Οι ερευνητές ήθελαν να μάθουν ποια μέθοδος πλύσης μπορεί να μειώσει πιο αποτελεσματικά τα φυτοφάρμακα που βρίσκονται στην επιφάνεια των μήλων. Εφάρμοσαν δύο κοινά φυτοφάρμακα σε βιολογικά μήλα Gala: το μυκητοκτόνο θιαβενδαζόλη για το οποίο προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να διεισδύσει στη φλούδα του μήλου και το εντομοκτόνο phosmet.

Αφού πέρασαν 24 ώρες, οι επιστήμονες έπλυναν τα μήλα με τρία διαφορετικά υγρά:

με νερό βρύσης,

με νερό στο οποίο υπήρχε 1% διάλυμα μαγειρικής σόδας (10 mg/mL NaHCO3)
με ένα εγκεκριμένο για πλύση στις ΗΠΑ εμπορικό διάλυμα χλωρίνης που προτείνεται για χρήση δύο λεπτών.
Το διάλυμα μαγειρικής σόδας ήταν το πιο αποτελεσματικό στη μείωση των φυτοφαρμάκων, ωστόσο χρειάστηκαν 12-15 λεπτά πλυσίματος για να απομακρυνθεί το 80% της θειαβενδαζόλης και το 96% του εντομοκτόνο phosmet.

Οι ερευνητές σκέφτηκαν ότι τα διαφορετικά ποσοστά απομάκρυνσης ήταν πιθανόν να οφείλονται στο ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό θειαβενδαζόλης είχε απορροφηθεί από τη φλούδα των μήλων.

Πράγματι, η χαρτογράφηση των εικόνων έδειξε ότι η θιαβενδαζόλη είχε διεισδύσει μέχρι 80 μικρόμετρα (εκατομυριοστά του μέτρου) βαθιά στη φλούδα των μήλων. Το phosmet ανιχνεύθηκε σε βάθος μόνο 20 μικρομέτρων.

Να σημειωθεί ότι μετά από 24 ώρες, περίπου το 20% της εφαρμοζόμενης θειαβενδαζόλης και το 4,4% του phosmet είχαν διεισδύσει στα μήλα. Αν ο χρόνος έκθεσης ήταν μεγαλύτερος, θα ήταν και η απορρόφηση μεγαλύτερη. Δεδομένου ότι οι αγορές των φρούτων και των λαχανικών μπορεί να γίνονται σε αρκετά μεταγενέστερο χρόνο, θα πρέπει να αναμένει κανείς ότι ένα μεγαλύτερο ποσοστό τους απορροφάται σε βάθος που δεν μπορεί να αφαιρεθεί με κάποια μέθοδο πλυσίματος. Η αφαίρεση της φλούδας είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την αφαίρεση των διεισδυτικών φυτοφαρμάκων αλλά χάνονται επίσης πολλά από τα αντιοξειδωτικά των μήλων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μαγειρική σόδα, διέσπασε τα δύο φυτοφάρμακα που ήταν στην επιφάνεια των μήλων βοηθώντας έτσι στη φυσική τους απομάκρυνση. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η μαγειρική σόδα μπορεί να έχει την ίδια επίδραση για κάθε είδος φυτοφαρμάκου.

Η μελέτη δείχνει ότι το πλύσιμο των μήλων με νερό της βρύσης για δύο λεπτά, όπως προτείνεται συνήθως, βοηθάει μεν αλλά ίσως δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην απομάκρυνση όλων των φυτοφαρμάκων.
[/content]
[content title="Λίγα οφέλη έχουν τα προβιοτικά – τα βακτήρια καταστρέφονται στο στομάχι"]
Τα περισσότερα προβιοτικά προϊόντα της αγοράς δεν έχουν οφέλη για την υγεία. Αυτό γράφουν Bρετανοί ερευνητές από το University College του Λονδίνου (UCL) στο επιστημονικό περιοδικό Beneficial Microbes.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα προβιοτικά προϊόντα (ροφήματα ή συμπληρώματα διατροφής σε δισκία) συνήθως δεν παρέχουν κανένα όφελος στην υγεία διότι δεν φτάνουν στο λεπτό έντερο.

Πέρα από αυτό, οι παρασκευάστριες εταιρείες δεν λένε πάντα την αλήθεια στις ετικέτες διότι στην πραγματικότητα τα προβιοτικά τρόφιμα περιέχουν πολύ λιγότερα ζωντανά φιλικά βακτήρια απ’ όσα αναγράφουν.

Σ’ αυτά τα συμπεράσματα κατέληξαν οι επιστήμονες αφού υπέβαλαν σε τρία τεστ 8 προβιοτικά προϊόντα που κυκλοφορούν στη βρετανική αγορά. Τα τεστ αξιολόγησαν αν περιέχουν όσα ζωντανά βακτήρια αναγράφουν στις συσκευασίες τους, αν αυτά τα βακτήρια επιζούν στο όξινο περιεχόμενο του στομάχου και αν τα προβιοτικά μπορούν να αναπτυχθούν στο λεπτό έντερο.

Τα μισά από τα προβιοτικά τρόφιμα απέτυχαν και στα τρία τεστ (οι αποτυχημένες μάρκες ήταν τα Align, Biobalance, Bio-Kult and Probio 7). Από τα υπόλοιπα, ένα προβιοτικό ρόφημα περιείχε αρκετά ζωντανά βακτήρια αλλά απέτυχε στα επόμενα δύο τεστ (το γιαούρτι Yakult). Ένα άλλο ρόφημα περιείχε αρκετά βακτήρια αλλά λίγα επέζησαν στο όξινο περιεχόμενο του στομάχου (το Actimel). Το έβδομο προβιοτικό πέρασε το τεστ του στομαχιού αλλά περιείχε λιγότερα ζωντανά βακτήρια απ’ όσα έλεγε (το προϊόν VSL#3). Και τελικά, μόνο το όγδοο πέρασε και τα τρία τεστ (το βασισμένο στο κριθάρι ρόφημα Symprove).

Πια αποτελεσματικά τα προβιοτικά σε υγρή μορφή
«Το να καταναλώνει κάποιος ένα προβιοτικό προϊόν δεν έχει νόημα, εάν το στομάχι του καταστρέφει όλα τα βακτήρια που αυτό περιέχει», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Σάιμον Γκέισφορντ, καθηγητής Φαρμακευτικής και επικεφαλής του Τμήματος Φαρμακευτικής του UCL.

Και πρόσθεσε: «Τα ευρήματά μας δηλώνουν ότι τα προβιοτικά σε υγρή μορφή είναι αποδοτικότερα από αυτά σε μορφή δισκίων, καθώς και ότι δεν είναι όλα εξίσου αποτελεσματικά».

Για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά τους, ο Γκέισφορντ συνιστά να λαμβάνονται τα προβιοτικά αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα με άδειο στομάχι και να περιμένει κανείς τουλάχιστον 10 λεπτά πριν πιει τον καφέ του ή φάει πρωινό, για να μειωθούν οι πιθανότητες να καταστραφούν τα ωφέλιμα βακτήρια από τα πολλά γαστρικά οξέα που θα παραχθούν αμέσως μετά την κατανάλωση φαγητού.
[/content]
[content title="Περισσότερα διατροφικά θέματα"]
[accordion]
[item title="Διατροφική χοληστερόλη: Γιατί εγκαταλείφθηκε το όριο των 300 mg"]
Κάθε πέντε χρόνια, το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών [Department of Health and Human Services] των ΗΠΑ μαζί με το Υπουργείο Γεωργίας, [Department of Agriculture] εκδίδει τις λεγόμενες «Διαιτητικές Οδηγίες προς Αμερικανούς» [Dietary Guidelines for Americans]. Πρόκειται για μια σημαντική κυβερνητική δημοσίευση που αφορά τις επιπτώσεις της διατροφής στην υγεία σύμφωνα με την πιο πρόσφατη επιστημονική έρευνα.

To 2015, οι «Διαιτητικές Οδηγίες προς Αμερικανούς» έκαναν μια σημαντική στροφή σχετικά με τις συστάσεις για τη διατροφική χοληστερόλη: άφησαν κατά μέρος την εδώ και 60 ετών προειδοποίηση ότι πρέπει η ημερήσια κατανάλωση της χοληστερόλη (χοληστερίνης) να είναι μικρότερη από 300 mg για τα υγιή άτομα και μικρότερη από 200 mg σε περίπτωση αυξημένου καρδιακού κινδύνου.

Το σχετικό εδάφιο, κάπου “θαμμένο” στη σελίδα 91 της έκδοσης των 572 σελίδων, αναφέρει: “Προηγουμένως, οι Kατευθυντήριες Γραμμές προς τους Αμερικανούς για τις διατροφικές συνιστώμενες ποσότητες της χοληστερόλης την περιόριζαν στα 300 mg την ημέρα. Η DGAC [Dietary Guidelines Advisory Committee] του 2015 δεν θα υποβάλει αυτή τη σύσταση, διότι τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν πως δεν υπάρχει αξιόλογη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης της διαιτητικής χοληστερόλης και της χοληστερόλης στον ορό, σύμφωνα με την έκθεση AHA/ACC [American Heart Association/American College of Cardiology]. Η χοληστερόλη δεν αποτελεί μια θρεπτική ουσία της οποίας η υπερκατανάλωση προκαλεί ανησυχία”.

Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για την ποσότητα της χοληστερόλης που λαμβάνουμε από το φαγητό μας. Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στις διατροφικές συστάσεις, ύστερα από 50 και πλέον χρόνια. Οι ΗΠΑ ήταν η μοναδική χώρα που είχε διατηρήσει το όριο των 300 mg και το 2015 αποφάσισε πως ήταν καιρός να ευθυγραμμιστεί με τον υπόλοιπο πλανήτη.

Οι δημόσιες προειδοποιήσεις για την πρόσληψη της χοληστερόλης άρχισαν το 1961, όταν η American Heart Association (AHA) συνέστησε να μην ξεπερνά το όριο των 300 mg την ημέρα. Για τη σύγκριση, ο κρόκος ενός μεγάλου αυγού έχει σήμερα 180-220 mg άρα δύσκολα κάποιος που ακολουθούσε τη σύσταση μπορούσε να τρώει πάνω από ένα αυγό την ημέρα – παλιότερα είχαν μετρηθεί μεγαλύτερες ποσότητες χοληστερόλη στα αυγά που έφταναν τα 270-300 mg. H σύσταση αυτή ήταν η αιτία που η κατανάλωση των αυγών μειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ.

Η διαχρονική κατανάλωση αυγών στις ΗΠΑ.

Γιατί όμως το 2010 η διατροφική σύσταση για τη χοληστερόλη ίσχυε ενώ το 2015 δεν είχε σημασία; Δεν άλλαξε κάτι στην έρευνα μέσα σε μια πενταετία και δεν προστέθηκαν νέες γνώσεις. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι επανεκτιμήθηκαν οι έρευνες του παρελθόντος και το συμπέρασμα ήταν ότι δεν υπήρχε επιστημονική βάση για τον διατροφικό περιορισμό της χοληστερόλης. Όπως δήλωσε ο Robert Eckel, συμπρόεδρος της Task Force για τις διατροφικές συστάσεις και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, “Ανατρέχοντας στη βιβλιογραφία, απλά δεν μπορούσαμε να βρούμε το είδος της επιστήμης που υποστήριζε τον διαιτητικό περιορισμό”.

Για να είμαστε ειλικρινείς ωστόσο, το 2010 η Dietary Guidelines Advisory Committee είχε κάνει ένα βήμα καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως η κατανάλωση της διατροφικής χοληστερόλης σε ποσότητα με 1 αυγό ανά ημέρα δεν είναι επιβλαβής και δεν έχει αρνητικές μεταβολές στα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.

Η σύσταση που περιόριζε τη διατροφική χοληστερίνη ουσιαστικά περιόριζε την κατανάλωση των αυγών τα οποία όμως θεωρούνται η τέλεια τροφή, αν εξαιρεθεί το γεγονός ότι περιέχουν χοληστερόλη. Περίπου το 25% της διατροφικής χοληστερόλης στις ΗΠΑ λαμβάνεται από τα αυγά αλλά αν αυτά δεν αυξάνουν το καρδιακό κίνδυνο -ή ακόμα τον μειώνουν- τότε η σύσταση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Πρόσφατες δημοσιευμένες μελέτες έδειξαν ότι πράγματι η κατανάλωση αυγών δεν αυξάνει τον καρδιακό κίνδυνο στους υγιείς ανθρώπους (υπήρξαν ωστόσο μελέτες που συνέδεσαν τα αυγά με το διαβήτη τύπου 2 αλλά αυτές χρειάζονται επιβεβαίωση).

Γιατί όμως υπήρχε επί τόσα χρόνια η σύσταση του περιορισμού της διατροφικής χοληστερόλης;


Όταν οι γιατροί άρχισαν να ερευνούν την αθηρωματική πλάκα βρήκαν ότι αποτελείται από χοληστερόλη. Τους φάνηκε λοιπόν λογικό ότι μια διατροφή που περιέχει χοληστερόλη όπως τα αυγά, το κόκκινο κρέας, και τα γαλακτοκομικά ήταν η αιτία της αθηροσκλήρωσης και της επιδημίας των καρδιακών προσβολών που καταγράφηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Το 1913, ο Niokolai Anitschkov και οι συνεργάτες του στο στρατιωτικό ινστιτούτο του Τσάρου στην Αγία Πετρούπολη αποφάσισαν να το δοκιμάσουν την επίδραση της διατροφικής χοληστερόλης στα κουνέλια. Χορήγησαν χοληστερόλη στα κουνέλια για τέσσερις μέχρι οκτώ εβδομάδες και διαπίστωσαν ότι εμφανίστηκε αθηρωματική πλάκα στις αρτηρίες του. Το εύρημα θεωρήθηκε ισάξιο ακόμα και με την ανακάλυψη της κυκλοφορία τους αίματος. Έγιναν πολλές έρευνες και τελικά, η ιδέα ότι η διατροφική χοληστερόλη είναι επιβλαβής διαπέρασε τη συνείδηση των Αμερικανών γιατρών και του κοινού.

Κάτι που οι πρώτοι ερευνητές δεν είχαν αντιληφθεί είναι ότι το ανθρώπινο σώμα φτιάχνει από μόνο του χοληστερόλη και μάλιστα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από αυτή που λαμβάνει από τη διατροφή. Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις ο μέσος Αμερικανός λαμβάνει από τη διατροφή 280-340 mg χοληστερόλης την ημέρα και απορροφά το 50-60% από αυτή την ποσότητα. Από την άλλη μεριά το σώμα παράγει μεταξύ 800 και 1.400 mg την ημέρα. Θεωρείται ότι λιγότερο από το 15% της κυκλοφορούσας χοληστερόλης στο αίμα προέρχεται από τη διατροφή. Επιπλέον, κάποιος που μειώνει τη διατροφική χοληστερόλη αναγκάζει το σώμα του να αυξήσει τη δική του παραγωγή προκειμένου να ισοφαρίσει αυτή τη μείωση. Αυτό συμβαίνει διότι η χοληστερόλη είναι μια πολύ χρήσιμη ουσία χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει η ανθρώπινη ζωή.

Η έρευνα στα κουνέλια δεν αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο διότι τα ζώα αυτά είναι φυτοφάγα. Όταν έγιναν πειράματα σε ινδικά χοιρίδια, γάτες, σκύλους, αρουραίους, περιστέρια, κοτόπουλα, γουρούνια και πιθήκους, έδειξαν ότι η επίδραση της διατροφικής χοληστερόλης διέφερε ανάλογα με το είδος. Στα κουνέλια η χοληστερόλη ανέβαινε στο αίμα 30 φορές πάνω από το κανονικό και τα ζώα ανέπτυσσαν γρήγορα αθηροσκλήρωση όταν ταΐζονταν με κρόκους αυγών αλλά οι γάτες, οι σκύλοι και οι αρουραίοι δεν επηρεάζονταν. Το συμπέρασμα ήταν πως τα σαρκοβόρα ζώα δεν πάθαιναν τίποτα όση χοληστερόλη και να έτρωγαν γιατί τη μετέτρεπαν σε χολή και την έβγαζαν από το σώμα τους. Η διαφορά αυτή έκανε πολλούς να θεωρήσουν ότι τα πρώτα πειράματα στα κουνέλια ήταν άσχετα με τον άνθρωπο ο οποίος διαθέτει τον μηχανισμό των σαρκοβόρων ζώων.

Η μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι η διατροφική χοληστερίνη ανεβάζει λίγο τη χοληστερίνη του αίματος σε σχέση με την άνοδο που προκαλούν τα κορεσμένα λιπαρά και τα τα τρανς λιπαρά. Τα 100 mg διατροφικής χοληστερόλης ανεβάζουν, κατά μέσο όρο, μόνο 2-3 mg την χοληστερόλη στου αίματος. Σε κάποιους δεν την ανεβάζουν καθόλου και σε κάποιους περισσότερο. Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία θεώρησε όμως ότι το αρχικό όριο των 300 mg έπρεπε να παραμείνει διότι ένα περίπου 25% του πληθυσμού ωφελείται από αυτή τη σύσταση.

Καθώς όμως οι μελέτες που έγιναν τα τελευταία χρόνια για αυγά δεν έδειξαν ότι προκαλούν αύξηση του καρδιακού κινδύνου, κατανοήθηκε ότι η σύσταση αυτή μπορεί τελικά να απέβαινε εις βάρος της δημόσιας υγείας. Κάποιος που τρώει κάθε μέρα ένα κρόκο αυγού μπορεί να έχει μια αύξηση του καρδιακού κινδύνου λόγω μιας μικρής αύξησης στη χοληστερόλη του αίματος. Το ίδιο όμως το αυγό έχει πολλές άλλες θρεπτικές ουσίες (π.χ. ωμέγα-3 λιπαρά, σελήνιο κλπ) που ενδεχομένως εξουδετερώνουν τον κίνδυνο από τη χοληστερόλη και ίσως ακόμη και να μειώνουν τον συνολικό κίνδυνο του καρδιακού κινδύνου.[/item]
[item title="Πως το αχοένιο του σκόρδου καταπολεμά τις βακτηριακές λοιμώξεις"]
Ένα θειούχο μόριο που βρίσκεται στο σκόρδο, το αχοένιο (ajoene), έχει αντιβακτηριακή δράση γράφουν ερευνητές από το University of Copenhagen, στη Δανία, σε μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (Staphylococcus aureus) και η αεριογόνος ψευδομονάδα (Pseudomonas aeruginosa) καταστρέφονται από το αχοένιο. Τα δύο βακτήρια προσβάλλουν κυρίως ανοσοκατασταλμένους ασθενείς.

Η έρευνα διεξήχθη τον καθηγητή Michael Givskov, έναν ερευνητή που μελετά τις επιπτώσεις του σκόρδου στα βακτήρια από το 2005, και τους συνεργάτες του.

Να σημειωθεί ότι η χαρακτηριστική καυστική γεύση του σκόρδου οφείλονται σε αιθέρια έλαια πλούσια σε θειούχες ενώσεις, όπως είναι η αλλιίνη, η αλλισίνη και το αχοένιο.

Το αχοένιο απομονώθηκε για πρώτη φορά στο εργαστήριο και μελετήθηκε το 1984. Το όνομα προέρχεται από την ισπανική λέξη για το σκόρδο, “ajo” (“άχο”). Έχει ιδιότητες που παρουσιάζουν ιατρικό ενδιαφέρον καθώς λειτουργεί ως αντιοξειδωτικό. Έχει επίσης αντιθρομβωτικές ιδιότητες και ευρύ φάσμα αντιβακτηριδιακών και αντιμυκητιακών ιδιοτήτων.

Όπως αναφέρουν σε μελέτη τους οι ερευνητές, το αχοένιο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για θεραπείες ασθενών που έχουν κακή πρόγνωση λόγω χρόνιων λοιμώξεων, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της κυστικής ίνωσης.

Στο πλαίσιο της μελέτης, φάνηκε ότι το αχοένιο αναστέλλει τα μικρά ρυθμιστικά μόρια RNA (sRNAs) σε δύο είδη βακτηρίων: την gram-αρνητική αεριογόνο ψευδομονάδα και τον gram-θετικό χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Το αχοένιο επέτρεπε την χαμηλότερη έκφραση δύο sRNAs, των RsmY και RsmZ στην αεριογόνο ψευδομονάδα και το μικρό διπλής λειτουργίας ρυθμιστικό RNA, RNAIII στον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο.

Τα δύο είδη βακτηρίων είναι πολύ σημαντικά. Ανήκουν σε διαφορετικές οικογένειες βακτηρίων και αντιμετωπίζονται διαφορετικά. Αλλά το συστατικό του σκόρδου μπόρεσε να τα καταπολεμήσει και τα δύο, επομένως μπορεί να αποδειχθεί ένα αποτελεσματικό φάρμακο αν χρησιμοποιηθεί συνδυαστικά με τα αντιβιοτικά, είπαν οι ερευνητές.

Εκτός από το να καταστρέφει τα μόρια RNA των βακτηρίων, το αχοένιο επίσης καταστρέφει το προστατευτικό λεπτό πλέγμα που περιβάλλει τα βακτήρια, το λεγόμενο βιοφίλμ. Όταν καταστραφεί ή αποδυναμωθεί το βιοφίλμ, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να επιτεθεί στα βακτήρια και να αντιμετωπίσει τη λοίμωξη.[/item]
[item title="Πλούσια σε αντιοξειδωτικά η σάλτσα σοφρίτο"]
Η κόκκινη σάλτσα σοφρίτο (sofrito) που χρησιμοποιείται ευρέως στις συνταγές της Μεσογειακής κουζίνας είναι γεμάτη με πολύτιμα αντιοξειδωτικά συστατικά που προστατεύουν την καρδιά, σύμφωνα με μία ισπανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Food Chemistry.

Η σάλτσα σοφρίτο παρασκευάζεται με διάφορες παραλλαγές αλλά τα βασικά της συστατικά είναι ντομάτα (το κύριο συστατικό), κρεμμύδι, σκόρδο, ελαιόλαδο, πράσινη πιπεριά και ενδεχομένως άλλα λαχανικά. Να σημειωθεί ότι η λέξη σοφρίτο έχει ισπανική καταγωγή και σημαίνει ελαφρό τηγάνισμα.

Πολυφαινόλες και καροτενοειδή

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης ανέλυσαν διάφορε σάλτσες σοφρiτο από τα ράφια των ισπανικών σουπερμάρκετ με τη βοήθεια μιας τεχνικής που λέγεται υψηλή ανάλυση φασματοσκοπία μάζας (HRMS) και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι περιέχει πλήθος αντιοξειδωτικών ουσιών και συγκεκριμένα καροτενοειδή και τουλάχιστον 40 τύπου πολυφαινολών. Οι ουσίες αυτές θεωρείται ότι καταπολεμούν το αντιοξειδωτικό στρες και έχουν συσχετισθεί με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων και καρκίνου.

Κατά τους Ισπανούς επιστήμονες η ευεργετική αντιοξειδωτική δράση της κόκκινης σάλτσας σοφρίτο είναι αυξημένη επειδή τα συστατικά της ντομάτας δρουν συνεργικά με τα άλλα συστατικά που υπάρχουν στο σκόρδο, στο κρεμμύδι και το ελαιόλαδο. Η παρουσία του κρεμμυδιού έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς προσθέτει την κερσετίνη (λέγεται και κουερσετίνη).

«Τη μεγαλύτερη αντιοξειδωτική αξία έχουν όσες σάλτσες σοφρίτο παρασκευάζονται με έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, διότι είναι πιο πλούσιες σε πολυφαινόλες», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια της μελέτης Ρόσα Μαρία Λαμουέλα Ραβέντος, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Διατροφής & Επιστήμης Τροφίμων του πανεπιστημίου.

Ωστόσο, οι διάφορες σάλτσες διαφέρουν μεταξύ τους σε θρεπτικά αξία, αναλόγως με την περιεκτικότητά τους σε κάθε συστατικό. “Τρώγοντας μια ποσότητα 120 γραμμαρίων σοφρίτο η οποία προστίθεται στα μακαρόνια, για παράδειγμα, η συνολική πρόσληψη πολυφαινολών είναι 16-24 mg και των καροτενοειδών είναι 6-10 mg”, εξηγεί η δρ Λουμουέλα.

Αν και οι επιστήμονες ανέλυσαν έτοιμες σάλτσες του εμπορίου, τα αποτελέσματα φυσικά ισχύουν για για τις σάλτσες που φτιάχνονται στο σπίτι οι οποίες μάλιστα μπορεί να περιλαμβάνουν περισσότερα συστατικό όπως π.χ. μαϊντανό. Να σημειωθεί ότι οι ερευνητές συστήνουν για χρήση παρθένο ελαιόλαδο και όχι ηλιέλαιο ή κάποιο άλλο σπορέλαιο.[/item]
[/accordion]
[/content]
[/tab]

0 Reviews

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *